من سال‌های سال مُردم

تا اینكه یك دم زندگی كردم

تو می‌توانی

یك ذره

یك مثقال

مثل من بمیری؟

بگذار               

                      باران بيايد         

                               و تو بيايي و بماني

تا تمام خاطره را                         

     زير باران

                          تا يك نگاه عميق

تا يك تبسم عاشقانه                     

            تا لبخند

                            تا بوسه

                                     تا يك آغوش گرم

و تا يك نفسي دوباره                       

                                                       پيش ببريم ....

سالگرد وبلاگمه...چه سوت و کور... 

***

سکوت عجیبی دارد اینجا
دیگر تنها من مانده ام و خیال بودنت،
خنده هایت و نوشته هایی که ...
با خود چه کرده ای!؟ با من چه می کنی !؟
 دلم برایت تنگ می شود وقتی می خوانمت،
وقتی بلند بلند می خوانمت
تنهایی عجیبی است، دیوانه ام می کند گاهی
 وقتی می دانم دیگر برق چشمانت را توان دیدن نیست ...
کاش اینجا بودی، درست روبروی من!
سکوت می کردیم و در آن سکوت می خواندیم همدیگر را